مقایسه مانیتورهای پلاسما و LCD مقايسه تلويزيون ها ومانیتورهای پلاسما ، LCD و لمسی


شايد براي خريدار هر يک از اين تلويزيون ها تفاوتي نداشته باشد که ساختمان دروني صفحه نمايش LCD از يک لامپ فلورسنت به عنوان نور پس زمينه استفاده مي کند يا تحريک الکتريکي گازهاي نئون محصور شده بين دو سطح شيشه ايي در صفحه نمايش پلاسما، موجب توليد نور و نمايش تصوير مي شود. اينها جزييات فني است که هيچ مشتري به آن علاقه ايي ندارد. اما به هر حال براي مقايسه دو تکنولوژي، لازم است بتوان فاکتورهاي قابل مقايسه اي بين ايندو تعيين کرد. به نظر مي رسد براي خريد تلويزيون بتوان سه دسته ويژگي هاي اصلي و قابل مقايسه را انتخاب کرد. اين سه عبارتند از؛ ويژگي هاي نمايش تصوير، قابليت هاي عملکردي و نکات مربوط به خريد و نگهداري.

از نظر ويژگي هاي نمايش تصوير عواملي چون کنتراست تصوير، اشباع رنگ، روشنايي تصوير، سايز صفحه نمايش، زاويه ديد و خاصيت هاي اختصاصي در نمايش تصاوير در هر يک از ايندو تلويزيون، قابل بررسي هستند.

نسبت کنتراست تصوير عبارتست از نسبت سياهترين سياه نمايش داده شده به سفيدترين سفيد در تصوير. مقدار کنتراست در نمايشگرهاي پلاسما در حدود 3000:1 مي باشد اين در حالي است که نسبت کنتراست نمايشگرهاي LCD چيزي در حدود 450:1 - 350 است.


اشباع رنگ بيانگر مقدار حقيقي بودن يک رنگ است و از نظر فني به مقدار رنگ خاکستري گفته مي شود که در هر يک از رنگ هاي نمايش داده شده در تصوير، ديده مي شود. هر قدر مقدار اين خاکستري در رنگ کمتر باشد، رنگ داراي اشباع بيشتر بوده و در نتيجه حقيقي تر به نظر مي رسد. نمايشگرهاي پلاسما به دليل ساختمان داخلي آنها در اين زمينه نسبت به LCD ها، ارجحيت دارند. يک نمايشگرپلاسما قادر است به طور کامل هر يک از پيکسل هاي تصوير را در هنگامي که به آن نيازي ندارد، خاموش کند اما در نمايشگرهاي LCD همواره مقداري رنگ خاکستري در ساير رنگ ها ديده مي شود.

روشنايي تصوير در نمايشگرها بر مبناي واحد کاندلا بر متر مربع (cd/m2) اندازه گيري مي شود. از نظر تئوري، مقدار روشنايي در نمايشگرهاي پلاسما در حدود 800 -1000cd/m2 است اما اندازه گيري ها نشان مي دهد که مقدار واقعي آن چيزي حدود 100cd/m2 مي باشد. مقدار واقعي روشنايي تصوير در نمايشگرهاي LCD در حدود 450cd/m2 است. البته مقدار روشنايي نمايشگرهاي پلاسما، کاملاً براي نمايش تصاوير کافي است.

از نظر سايز صفحه نمايش، تلويزيون هاي پلاسما نسبت به LCD برتري دارند. صفحه نمايش پلاسما در حال حاضر در بازار از 32 تا 60 اينچ يافت مي شود در مقابل، سايز صفحه نمايش هاي LCD در بازار از 13 تا 46 اينچ متداول است. البته لازم است ذکر شود که صفحه نمايش هاي بزرگتر در پلاسما، نسبتاً گرانتر نيز هستند.

در گذشته زاويه ديد تصوير در نمايشگرهاي پلاسما، نسبت به LCD بسيار بهتر بود. اين مقدار در نمايشگرهاي پلاسما از سمت راست و چپ و بالا و پايين، در حدود 160 درجه است که در مقايسه با نمايشگرهاي LCD قديمي که زاويه ديد آنها بين 130 تا 140 درجه در تمام جهات بود، برتري قابل توجهي ديده مي شد. در نمايشگرهاي LCD جديد مقدار زاويه ديد تا 175 درجه بهبود يافته البته اين موضوع اندکي بر هزينه نيز تاثير مي گذارد. توصيه مي شود قبل از خريد، از مقدار زاويه ديد صفحه نمايش مطمئن شويد.

يکي از مشکلات جدي در تلويزيون هاي پلاسما، مسئله burn-in در صفحه نمايش است. اين مشکل هنگامي رخ مي دهد که يک تصوير با روشنايي و کنتراست زياد براي مدت طولاني روي صفحه ثابت بماند. مثلاً نمايش اطلاعات تابلوي بورس، لوگوي يک نمايشگاه يا تابلوي نئون يک مغازه مي تواند اين مشکل را ايجاد کند. در اين حالت به اجزا دروني صفحه نمايشگر پلاسما، صدمه وارد شده و از عمر صفحه نمايش کاسته مي شود. اين مشکل موجب شده تا استفاده از صفحه نمايشگرهاي پلاسما به عنوان مانيتور کامپيوتر يا براي بازي هاي کامپيوتري، مناسب نباشد. بعضي از توليد کنندگان اين مشکل را در محصولات جديد تا حد زيادي رفع کرده اند به هر حال خوب است قبل از خريد از اين موضوع کاملاً شويد.

تلويزيون هاي پلاسما قادر به نمايش 16.77 ميليون رنگ مي باشند

فاکتورهاي قابل مقايسه در قابليت هاي عملکردي را مي توان به سرعت نمايش تصاوير متحرک، طول عمر صفحه نمايش، کاربرد و محل نصب، تقسيم بندي کرد.


در نمايش تصاوير متحرک با سرعت بالا مانند فيلم هاي حادثه ايي يا فضايي که سرعت اجزا تصوير زياد است، نمايشگرهاي پلاسما نسبت به LCD برتري دارند. مقدار سرعت پاسخگويي پيکسل ها در صفحه نمايش به تغييرات که آنرا Response Time مي نامند، بر حسب ميلي ثانيه (ms) اندازه گيري مي شود. سرعت پاسخگويي به مقدار زماني گفته مي شود که يک پيکسل تصوير لازم دارد تا از حالت فعال به حالت غير فعال رفته و مجدداً فعال شود. کم بودن عدد سرعت پاسخگويي يعني قابليت نمايش سريعتر تصاوير متحرک و در نتيجه طبيعي تر بودن حرکت اجزا روي صحنه نمايش.


ساختمان داخلي نمايشگرهاي پلاسما به گونه ايي است که سرعت تغييرات بالا در هر يک از پيکسل هاي تشکيل دهنده تصوير قابل دستيابي است. مقدار عدد سرعت پاسخگويي در نمايشگرهاي پلاسما 15ms است. اين در حالي است که عليرغم بهبودهاي فراواني که در سرعت پاسخگويي به تغييرات اجزا تصوير در نمايشگرهاي LCD صورت گرفته، همچنان مشکل اثر دنباله دار بودن اجزا متحرک پر سرعت که با نام Trailer Effect شناخته مي شود، وجود دارد. مقدار عدد سرعت پاسخگويي در نمايشگرهاي LCD در حدود 25ms است. البته در انواع بهبود داده شده که قيمت آنها بالاتر نيز مي باشد، اين عدد به 16ms رسيده است. به هر حال LCD در اصل براي نمايش داده هاي ديجيتالي ابداع شده و نه تصاوير ويديويي بنابراين اين ويژگي در آن نياز به بهبود دارد.

تلويزيون هاي پلاسما طول عمري در حدود 20000 تا 30000 ساعت دارند. اگر فرض کنيد روزي چهار ساعت دستگاه را روشن کنيد، اين مقدار در حدود 20 سال استفاده خواهد بود. در مقابل نمايشگرهاي LCD داراي طول عمري در حدود 50000 تا 60000 ساعت هستند که بر مبناي چهار ساعت استفاده در روز معادل تقريبا ً 40 سال مي باشد.


از آنجا که نمايشگرهاي LCD داراي مشکل burn-in نيستند، مي توان آنها را بعنوان مانيتور کامپيوتر، تابلوي نمايش داده هاي ديجيتالي در محل هاي عمومي يا براي بازي هاي ويديويي مورد استفاده قرار داد. نصب آنها نياز به هيچگونه تخصص خاصي ندارد و در هر نقطه که بخواهيد، روي ميز يا روي ديوار قابل نصب مي باشند. از طرف ديگر، تلويزيون هاي پلاسما نسبت به LCD گرماي بيشتري توليد مي کنند و سنگين تر هستند بنابراين بهتر است نصب آنها را به متخصص اينکار بسپاريد.


جالب است بدانيد که استفاده از نمايشگرهاي پلاسما در ارتفاع زياد، مشکلاتي ايجاد مي کند . در هنگام افزايش ارتفاع گاز محبوس شده در درون صفحه نمايش، به دليل تغييرات فشار هوا، صدايي شبيه به سوت توليد مي کند. علت اين صدا تا حد زيادي، ناشي از بالا رفتن جريان الکتريکي مصرف شده در صفحه نمايش است که موجب افزايش دماي آن نيز مي شود و در نتيجه سرعت فن هاي خنک کننده آن نيز بيشتر شده و موجب توليد صداي بيشتري مي شوند.

نکات قابل توجه در خريد و نگهداري را مي توان بر اساس فاکتورهايي چون هزينه خريد، توان مصرفي، حرارت توليد شده و حمل و نقل دستگاه، بررسي کرد.


تکنولوژي توليد نمايشگرهاي پلاسما پيچيده و پر هزينه است به همين دليل در حال حاضر قيمت اين تلويزيون ها بالا است. در عين حال در مقايسه با LCD، در سايزهاي بالاتر صفحه نمايش، قيمت آن مقرون به صرفه مي شود. توجه داشته باشيد که تلويزيون LCD با سايز نمايشگر بالاتر از "46 در بازار به سختي يافت مي شود. بنابراين اگر مي خواهيد نمايشگر 63 اينچ بخريد، چاره ايي نداريد غير از خريد تلويزيون پلاسما.

همانطور که قبلاً نيز ذکر شده ساختمان دروني نمايشگرهاي LCD به گونه ايي است که پيکسل هاي تصوير، نوري توليد نکرده و از نور پس زمينه فلورسنت استفاده مي کنند در حالي که هر يک از پيکسل هاي تصوير در نمايشگرهاي پلاسما، جداگانه نور توليد مي کنند. در نتيجه تلويزيون هاي پلاسما مصرف انرژي الکتريکي بيشتري دارند که موجب افزايش هزينه برق مصرفي مي شود.


از طرف ديگر نمايشگرهاي پلاسما، به دليل ذکر شده در بالا، حرارت بيشتري نيز توليد مي کنند به همين دليل در داخل آنها سيستم هاي خنک کننده، نصب شده است. اين موضوع سبب مي شود تا نتوانيد آنها را در محيط هاي خيلي گرم مثلاً بالاي شومينه، نصب کنيد. اين در حالي است که LCD تقريباً هيچ حرارتي توليد نمي کند و در همه نقاط، قابل نصب است.


تلويزيون هاي پلاسما نسبت به LCD سنگين تر و شکننده تر نيز هستند. به همين دليل در هنگام حمل آنها، لازم است احتياط بيشتري صورت بگيرد. در حين استفاده هر دو نوع تلويزيون از نظر صدمه پذيري، يکسان هستند و به شدت در مقابل ضربه، خش، سقوط از ارتفاع و مانند اينها دچار صدمه خواهند شد. به همين دليل توصيه مي شود اگر بچه کوچک در منزل داريد، موقتاً از خريد اين نوع تلويزيون ها صرفنظر کنيد يا آنها را در ارتفاع صب نماييد.

ملاحظه مي کنيد که فاکتورهاي موجود براي تصميم گيري، انتخاب را قدري دشوار کرده اند. به هر حال با توجه به نياز، بودجه و شرايط استفاده، مي توانيد بر اساس اين فاکتورها انتخاب مناسب را انجام دهيد.

مانیتورهای لمسی یا تاچ اسکرین  از نظر شکل ظاهری، هیچ تفاوتی با یک مانیتور معمولی ندارند. فقط هنگامی که صفحه آنها را لمس کنید متوجه تفاوت آنها میشوید. شما میتوانید ماوس را به کناری بگذارید و گزینه یا آیکون مورد نظر را با فشار انگشت، روی مانیتور، فعال کنید.

 

فشار مستقیم بر روی آیکون، بسیار ساده تر از فعال کردن آن از طریق کلیک کردن ماوس است. برای یک کودک خردسال که تازه، کار با کامپیوتر را شروع میکند واقعا" مشکل است که حرکت دستش روی ماوس پد را با حرکت نشانگر (cursor) روی صفحه مانیتور، هماهنگ کند اما به راحتی میتواند انگشتش را مستقیم، روی گزینه مربوطه، قرار دهد. به همین دلیل، داشتن یک مانیتور تاچ اسکرین برای یک کودک نوآموز، بسیار مفید است.

 

تاچ اسکرین میتواند برای بزرگسالانی هم که عادت به کار با کامپیوتر ندارند بسیار سودمند باشد. به همین دلیل از آنها بطور گسترده در ادارات جهت سرویس دهی به ارباب رجوع یا در دستگاه ATM بانکها استفاده میشود.

 

برخلاف تصور بسیاری، صفحات تاچ اسکرین در داخل مانیتور قرار دارند و از بیرون، روی آن چسبانده نمیشوند به همین دلیل تا زمانی که آنها را لمس نکنید هیچ تفاوتی با مانیتورهای عادی ندارند.

 

مانیتور تاچ اسکرین، تفاوت مشخصی با مانیتور معمولی دارد که به راحتی، قابل تشخیص است و آن هم، وجود یک کابل اضافی بین مانیتور و کامپیوتر است. در مانیتور معمولی، علاوه بر کابل تغذیه برق، کابل تصویر از کارت گرافیک کامپیوتر به مانیتور، وصل میشود و داده های مربوطه را به نمایشگر، منتقل میکند اما در تاچ اسکرین، متقابلا" لازم است فرامین مربوط به تماس انگشت از مانیتور به کامپیوتر، منتقل شوند به همین دلیل، یک کابل اضافی به پورت USB و یا سریال کامپیوتر، متصل میشود.

 

فعال شدن سیستم به فشار مشخصی، نیاز دارد که تنظیم آن، حائز اهمیت است. اگر مانیتور، بیش از حد، حساس باشد و با کمترین فشاری، فعال شود ممکن است با یک تماس اتفاقی، اشتباها" فعال شود و اگر حساسیت آن، بیش از حد، کم باشد باعث خستگی و درد گرفتن انگشت استفاده کننده میشود.

 

این حساسیت به فشار برای مصارف مختلف میتواند متفاوت باشد به عنوان مثال، نگارنده به خاطر دارم که در یک مرکز بازپروری معتادان و به علت ضعف و بی حالی مصرف کنندگان، نیاز به صفحاتی با حساسیت زیاد بود که با کمترین فشاری، فعال شوند.

 

مانیتورهای تاچ اسکرین دارای دو رزولوشن متفاوت با دو مفهوم متمایز هستند. یکی رزولوشن صفحه Display که کیفیت تصویر را تعیین میکند (مثلا" 1024x1280) که همان رزولوشن معمولی است که در هر نوع مانیتوری، مطرح میباشد و دومی، رزولوشن تاچ اسکرین که تعیین کننده دقت صفحه لمسی است و معمولا" 4096x4096 است.

 

سطح فعال اکثر تاچ اسکرین ها با تماس انگشت، دستکش و قلم یا (stylus) فعال میشوند. نوشتن روی صفحات تاچ اسکرین با قلم، ممکن است ولی در عمل، فاقد کیفیت میباشد. به همین دلیل، اگر قصد نوشتن روی مانیتور را دارید بهتر است بجای تاچ اسکرین، از مانیتورهای مخصوص این کار یعنی مانیتور قلمی یا Pen LCD Monitor استفاده کنید.

 

در مانیتور تاچ اسکرین، فقط یک مرحله است یعنی یا فشار هست و یا نیست اما در مانیتورهای Pen LCD یا قلمی، مانیتور فشار را در 1024 مرحله، تشخیص میدهد و  به همان نسبت، ضخامت و پر رنگی خط ترسیم شده، تغییر میکند.

 

تفاوت دیگر آن است که مانیتور Pen LCD فقط نسبت به قلم خودش، حساس است و نسبت به فشار انگشت یا هر نوع فشار دیگری، هیچ عکس العملی نشان نمی دهد.

 

مانیتورهای تاچ اسکرین ، معمولا" از نوع LCD میباشند و صفحات CRT، به علت انحناهای خاص، معمولا" برای این نوع کاربرد، مناسب نیستند.

 

همچنین از صفحات لمسی در کامپیوترهای صنعتی هم استفاده میشود که با توجه به محیط صنعتی، میبایستی نسبت به بسیاری از مواد و مایعات شیمیایی و همچنین، چربی و گریس، مقاوم باشند.

یکی از مشکلات شایع در استفاده از Touch Screen ها کثیف شدن دائم آن‌هاست. این مشکل امری طبیعی اما عذاب آور است


 
اما TouchKo مانیتوری تولید کرده است که این مشکل را حل می‌کند. شما دیگر برای کنترل مانیتورتان نیاز به لمس آن ندارید و کافی است انگشتتان را با 15 سانتی‌متر فاصله از مانیتور تکان دهید و مانیتورتان را کنترل کنید. این مانیتور در اصل برای استفاده‌های پزشکی تولید شده است اما انتظار می‌رود از سوی مصرف کنندگان خانگی هم مورد استقبال قرار گیرد.

 

نکات کلیدی بیشتر:

خوراک تصاویر در Plasma، تصاویر فول اچ دی (Full HD) است و این تصاویر یک مگاپیکسلی اند و این نکته مهمی است که کمی نیاز به توضیح بیشتری دارند. تصاویر یک مگاپیکسلی و اخیراً  LCD و  Plasma دو مگاپیکسلی آنرا تبلیغ می کنند فعلاً از طریق شبکه های تلویزیون کابلی و دوربین های فیلم برداری جدید قابل دسترسند (اینگونه دوربین ها بنام توانایی فیلم برداری Full HD معروفند و قیمیتی بالاتر از ۸۰۰ هزارتومان دارند و در بازار ایران نیز وجود دارند ولی کمی کمیاب هستند البته اخیراً فراوان شده و حتّی دوربین های عکاسی دیجیتال نیز به فیلم برداری FullHD نیز مجهز شده اند!).

کلیّه فیلم های دی وی دی (DVD) و کلیه تصاویر ماهواره ای که ما در ایران قادر به گرفتن آن هستیم (هر شبکه ای که فکر می کنید) و تصاویر شبکه های ایرانی خودمان حدود ۰٫۳ مگاپیکسل هستند (سه دهم)! (۶۴۰*۴۸۰=۳۰۷۲۰۰ پیکسل یا ۰٫۳ مگاپیکسل)، با یک مگاپیکسل و دو مگاپیکسل مقایسه کنید! تصاویر یک مگاپیکسل همان تصاویری هستند که در فروشگاه توسط این تلویزیون پخش می شود و تصاویر خیره کننده و رویایی دارند و بعد وقتی تلویزیون را خریده به خانه می بریم حالتان از کیفیّت ش به هم می خورد. حالا تلویزیون های LCD و Plasma جهت نمایش اینگونه تصاویر از طریق نرم افزاری این اختلاف پیکسل را جبران می کند تا تصاویر بزرگتری ببنیم.

تصاویر دیجیتالی: این نکته همیشه یادتان باشد تا زمانیکه وسیله اتصال تلویزیون شما به DVD Player شما و یا رسیور ماهواره (Reciever ) از کابل دو سیمی بنام کابل صوت – تصویر (Audio-Video) انجام می گیرد، تصاویر شما دیجیتالی نیست آنالوک است؛ این موضوع با خود شبکه هایی که دیجیتالی هستند مثل شبکه ۳ خودمان یا ۴ متفاوت است (این شبکه ها و بسیاری از شبکه های جهانی تولید و تدوین دیجیتالی هستند و ما تا زمانی که با کابل صوت و تصویر(Audio-Video) می بینیم آنالوک خواهد بود). امّا اگر از طریق سوکتی که دارای ۱۹ پین و بصورت مکعب مستعطیل است (مثل کابل پرینتر که به پورت پارالل وصل می شود و پین های زیادی دارند)  انجام می گیرد تصاویر شما دیجیتال است. این موضوع در کارت گرافیگ جدید که دارای خروجی دیجیتال و مانیتور های جدید که دارای ورودی دیجیتال هستند قابل فهم بیشتری است.

نکات مهم:

  • بنابراین با توجّه به دو بحث بالا، فعلاً در ایران تصاویر دیجیتالی از طریق ماهواره و فیلم های موجود نداریم. اگر این موضوع را کنار این مطلب که تصاویر تلویزیونی آنالوگ در تلویزیون های LCD بهتر نمایش داده می شوند و شفافیّت و کنتراست بهتری دارند می توانید تصمیم بگیرید که بهتر است تلویزیون های LCD بخریم. البته تلویزیون های   Plasma در صورتی که یک سینمای خانگی (Home Theater) با خروجی HDMI یا Component DVD داشته باشید ، تصاویر بسیار رویائی خواهید داشت.
  • Plasma خوراک HD است و LCD خوراک DVD و تلویزیون دیدن.
  • کیفیّت تصاویر آنالوگ در تلویزیون های بزرگتر از ۴۵ اینچ افت می کند این موضع یادتان باشد.
  • همیشه آخرین سری تولید یک تلویزیون  پلاسما یا ال سی دی را بخرید چون سری های قدیمی کنتراست کمتر، شفافیّت کمتر  و طول عمر کمتری دارند. کنتراست های فعلی حدود ۳۰۰۰ به ۱ هستند (گول اعداد ۱۰۰۰۰ به ۱ را نخورید آنها نرم افزاری هستند).
  • ظاهراً با توجّه  به پیشرفت تکنولوژی های LCD: هم از نظر کنتراست تصویر، شفافیّت تصویر، طول عمر و هم از نظر کاهش قیمت آن،  تلویزیون های Plasma  به پایان عمر خود نزدیک می شوند (البته شاید تا ۱۰ سال دیگر!).

شرکت های بزرگ هر روز LCD با اندازه بزرگتری تولید می کنند:

  • سامسونگ در سال ۲۰۰۵ LCD (الی سی دی) ۸۲ انیچی تولید کرد.
  • در سال ۲۰۰۶ شرکت LG و Philips مشترکاً LCD (ال سی دی) ۱۰۰ انیچی تولید کرده اند.
  • در سال ۲۰۰۷ شرکت Sharp، LCD  (ال سی دی ) ۱۰۸ انیچی تولید کرده اند.
  • بــزرگتـریــن تـلویـزیـون (LCD) جهـان تـوسـط شـرکـت (LUXIO)  در مارس ۲۰۰۷ ساخته گـردیــد. ایـن تـــلویزیون ۲۰۵ اینچ بوده و (HDTV) میباشد.


عکس بزرگترین تلویزیون ال سی دی جهان البته تا اطلاع ثانوی!

 

در نهایت این نکته مهم را هم در نظر داشته باشید: در صورتیکه خریدن LCD و یا Plasma برای شما فوریّت ندارد پیشنهاد می شود جهت خریدن آن دست نگهدارید چون تکنولوژی آنها مرتباً‌ کامل تر و قیمت آن بیشتر کاهش  می یابد.

و این داستان ادامه دارد….


 

برای نوشتن این مقاله از سایت های زیر کمک گرفته شده:

  1. Akkasee.com
  2. وبگردی های یک وبچی
  3. Writheage
  4. About.com
  5. Comparison.com
  6. 1staudiovisual.co.uk
  7. Plasma.com
  8. Wikipedia /LCD
  9. Wikipedia/TFT-LCD
  10. Wikipedia/OLED
  11. Wikipedia/Laser TV
  12. Howstuffworks.com
  13. Wisegeek /TFT
  14. LaserTV.org

Share |